Prawie każdemu militaria kojarzą się z bronią palną oraz oczywiście z wojskiem. Rozróżniamy kilka rodzajów broni. Broń palna znana była już w średniowieczu i wyróżniała się kilkoma rodzajami, a większość z niej wchodziła w skład artylerii. Najważniejsze były bombardy, służące głównie do niszczenia fortyfikacji miast i zamków. Bombardy różniły się kalibrami co przekładało się na średnicę i wagę miotanych przez nie pocisków. Rozróżniamy bombardy lekkie, średnie i ciężkie. Ze względu na duże rozmiary bombardy ciężkie były stosunkowo rzadko produkowane. Inną bronią jaka była stosowana w średniowieczu były taraśnice służące przede wszystkim do obrony fortyfikacji przed ostrzałem cięższych bombard. Ustawiane były na specjalnych podstawkach i były wyposażone w drewniane stojaki z drabinką celowniczą. W XV wieku zaczęto stosować taraśnice dwulufowe, które były umieszczone na jednym łożu. Późne średniowiecze przyniosło działa polowe – hufnice, które służyły do wsparcia ogniem własnych wojsk na otwartym polu. Inną bronią, która pojawiła się w tym okresie były folgerze posiadające wymienną komorę na proch. W XV wieku wymyślono nową metodę walki. Po prostu były kopane doły, które były wykładane gliną, a po wysuszeniu były napełniane prochem, a otwór zatykano dużą, kamienną kulą. Były to pociski mało celne, choć potrafiące wyrządzić wiele szkody. Przykładem broni ręcznej w średniowieczu były hakownice o kształcie małej bombardy.